Ik ben ... nieuwe inzichten

[Daath]

Hallo allemaal,

In dit forum is er al eens eerder een topic geweest over 'Wie ben jij?'  In dat topic schreef ik "Ik denk dus ik besta, Ik ben dus ik besta".
Dat is wellicht nog steeds zo, maar ook kijk ik er op een andere manier tegenaan.
Wie ben ik? Ik maak deel uit van het geheel. Ik ben een onderdeeltje in de EENHEID en in het NU.
Ik ben, maar wie ben ik?
Ik noem mij Daath, maar eigenlijk doet die naam er niet toe. Ik ben ... Ik ben deel van het collectieve bewustzijn, ik maak deel uit van de natuur die om ons heen is. Ik ben ... in het NU.

Namaste,

Daath

[Merkabah]

Heel mooi Daath,

Ik zou eraan toe willen voegen dat ik een onderdeeltje ben in de eenheid die terug wil naar die eenheid. Door de dagelijkse beslommeringen vergeet ik dat nog wel es. Als ik dan ga wandelen in de natuur komt dat weer terug (en zo'n post als dit natuurlijk)

Bedankt 

[affrill]

De dagelijkse beslommeringen kunnen soms ook wel eens als dermate prettig ervaren worden, dat de terugkeer naar de alomvattende bron van herkomst wat mij betreft, nog wel even uitgesteld mag worden.

[Jivanmukta]

Heerlijk, ff een filosofie-momentje 

Daath,

Als je in volledig bewustzijn of aandacht nu eens ophoudt je die vraag te stellen dan zul je 'jezelf' oversteken en Kether bereiken.
Daar kun je ook 'Zijn' 

Toen ik voor een kort moment m'n ego verloor wás ik wat ik zág. En nog veel meer.
Ook heel apart.

Wanneer ik beleef in een droom dan ben ik... tsja, een onkritische deelnemer met amnesie aan gebeurtenissen welke zich op een bepaald vlak in mijn (vanaf deze stoel bekeken) stoffelijke geest afspelen.
Ook waar.

Als ik dood ben (of voor ik geboren was)...  geen idee eigenlijk.
Bén ik dan nog wel?

Of is misschien mijn ego het enige wat zo'n vraag überhaupt kan stellen?
Ben ik dan misschien hoofdzakelijk mijn ego?

Is dát wat je bedoelt?

Wat bedoel je eigenlijk als je vraagt 'wie ben je'? Ik denk dat de vraag te onnauwkeurig is om er een goed antwoord op te kunnen geven.

Het lijkt mij dat je zo veel bent. Misschien zijn we op een bepaalde manier wel alles


Groetjes,

J.

[alien696]

ik heb laatst mediterende een heel diep inzicht gekregen.
Ik zag mezelf als een bijenkorf aan verschillende entiteiten.
Engelen boven in, mensen er onder en daar onder demonen.
Een soort van grote samenkomst van krachten.
Ik denk dat het geheel wel eens kan veranderen mar dat het ook zo is dat je altijd een veelheid bent en dus nooit alleen.

[affrill]

De mens is geschapen met een psychisch voorstellingsvermogen dat werkelijk in staat is de meest  bizarre geleide fantasieen te creeren, wat is nu eigenlijk inzicht? Als je daar je hoofd over probeert te breken ben je alweer met een thema bezig en zo kunnen we wel oneindig door blijven gaan.
Wetenschap biedt ook geen absolute kennis, dus nemen we uit onmacht onze toevlucht tot een geloof in wat dan ook, dat werkt bovendien, hoewel we het mechanisme wat er achter steekt niet echt begrijpen.

Ik ben er bijv nog steeds niet uit of realisatie van een wens in de fysieke werkelijkheid te maken heeft
met bepaalde vormen van gedachtenenergie, die als het ware autonoom hun invloed op de materie uitoefenen, of dat zoals Austin Osman Spare in zijn boek "The book of pleasure" beweert, dat de magie vanuit het onderbewuste van de magier komt en niet van geesten of goden van buiten.
Als ik dat lees vraag ik mij weer af hoe dat onderbewuste dat dan kan bewerkstelligen.

Op dit forum heb ik in bepaalde posten wel gelezen dat er vrij veel mensen zich behoorlijk diep in het Occultisme hebben verdiept, wie kan mijn vraag beantwoorden? Bij voorbaat.
     

     

[Liriel]

Graag ga ik even mee dit zijpad in (sorry Daath). Wat een spannende afslag!

Voor de helderheid heb ik de bijdrage van Affrill in drieën gehakt.

Ik ben er bijv nog steeds niet uit of realisatie van een wens in de fysieke werkelijkheid te maken heeft
met bepaalde vormen van gedachtenenergie, die als het ware autonoom hun invloed op de materie uitoefenen, of dat zoals Austin Osman Spare in zijn boek "The book of pleasure" beweert, dat de magie vanuit het onderbewuste van de magier komt en niet van geesten of goden van buiten.

Leuke vraag. Welk deel van de magie is toe te schrijven aan een geoptimalisseerd placebo-effect; the sellf-fullfilling prophecy zo je wilt?

Ik denk dat interne 'psychologische' effecten heel lastig zuiver te scheiden zijn van de externe 'fysische' effecten. Elke magische activiteit is immers een mengeling van beiden. Net zoals een droom van een persoon een product is van indrukken van de buitenwereld en van de verwerking van zijn eigen brein. Het is even onzuiver om te stellen dat de droom geheel uit de geest van de slapende voortkomt als dat zij geheel is voortgekomen door invloeden van de buitenwereld.

In de westerse wereld zijn we geneigd om alles terug te reduceren tot de interne geest. Een psychose wordt in het westen bijvoorbeeld verklaard als een product van het onbewuste van het individu.
In de Arabische wereld ziet men een psychose veel eerder als het gevolg van de werking van een djinn, een vuurgeest die de mens teistert en zo in de war brengt.
De grap is dat zowel de ene zienswijze als de andere wetenschappelijke resultaten oplevert. Pschotherapie gericht op de geest van het inidividu kan de psychose 'genezen', maar het uitdrijven van een djinn ook!

In de wetenschap 'wint' de verklaring die werkbare resultaten oplevert. Voor mezelf hanteer ik dat onderscheidend criterium ook graag. Dus...of ik magie zie als een product van mijn eigen geest, of als de beinvloeding van externe krachten is afhankelijk van welke zienswijze mij de meest praktische resultaten oplevert. Ik houd mijzelf dus het recht voor om (temporeel) tegenstrijdige wereldbeelden te hanteren.

Als ik wil genezen, moet ik geloven in de werking van de placebo-pil, anders blijf ik ziek. En of de pil dan het werk doet, of ikzelf is van later zorg. Maar...bij de rituele opzet houd ik daar natuurlijk wel degelijk rekening mee. Ik moet mezelf wel de juiste middelen voorschrijven. Maar daarna sta ik geen twijfel meer toe. Ik heb mijn geloof dan te hard nodig.

Affrill, nogmaals, een heerlijke vraag. Ik ben ook benieuwd hoe anderen dit zien en hier mee werken.

Als ik dat lees vraag ik mij weer af hoe dat onderbewuste dat dan kan bewerkstelligen.

Ha, dat is ook een leuke vraag. De geest is een krachtig wapen. Dat zal de wetenschap ook erkennen. Een deel van deze kracht heeft men ook al in kaart gebracht. Het placebo-effect is al jaren bekend bijvoorbeeld. NLP is een semi-wetenschappelijk tak van magisch denken. De mens vormt de wereld en zichzelf naar wat hij geloofd. De kunst is om je eigen brein te 'programmeren'. Dat is wat magische rituelen doen (als je het intrinsiek wilt zien) of om de juiste krachten aan te roepen (als je liever van de ander kant af kijkt).

Affril: had je een concreet voorbeeld van een magische uitkomst die je zou willen onderzoeken/verklaren? Vaak kun je namelijk verschillende kanten uit (net als bij de psychose).

Wetenschap biedt ook geen absolute kennis, dus nemen we uit onmacht onze toevlucht tot een geloof in wat dan ook, dat werkt bovendien, hoewel we het mechanisme wat er achter steekt niet echt begrijpen.

Amen! Zo is het maar net. Dat is volgens mij de beste vorm van (over)leven. We roeien met de beste riemen die we vinden kunnen. Dat lijkt me ook de meest praktische en nuttige keuze die je kunt maken. Er is immers geen sluitend alternatief.

[affrill]

Liriel,
Allereerst bedankt voor je reactie, je stelt dat interne psychologische effecten heel moeilijk te scheiden zijn van externe fysische effecten, of dus eigenlijk de uiterlijke wereld (werkelijkheid, zo je wilt) een reflectie is van de innerlijke wereld, moeilijk te stellen, misschien tot op zekere hoogte, te veel x-variabelen om tot een sluitende uitkomst te komen.

We kennen in het westen ook nogal wat wetenschappelijke disciplines met hun eigen strak afgekaderde paradigma's, wetenschappers die de materialistische levenvisie aanhangen stellen bijv dat dromen niet anders zijn dan de ontlading van onze hersenstam en dat bewustzijn slechts een produkt van onze fysieke hersenen zijn, (hoewel niemand eigenlijk weet wat bewustzijn nu precies is) maar dit even terzijde, gelukkig zijn er ook weer wetenschappers die zich met de Kwantum-Fysica bezighouden die bol staat van aannames en hypotheses, deze inzichten van de moderne natuurkunde lopen veelal parallel met oeroude oosterse inzichten, Chaosmagiers hebben vaak ook theorieen ontwikkeld die gebaseerd zijn op de Kwantum-Fysica maar het voert te ver hier dieper op in te gaan.
Of de behandeling van een Psychose nu met Psycho-therapie behandeld wordt of met het uitdrijven van een Djinn, beide behandelingsmethodieken hebben alles te maken met een sterke suggestieve beinvloeding dus weer wordt er geappeleerd aan datgene, waarin mensen sterk in geloven.

Je stelt: Of ik Magie zie als een produkt van mijn eigen geest of de beinvloeding van externe krachten is afhankelijk van welke zienswijze mij de meeste praktische resultaten oplevert, zo kun je inderdaad leuk experimenteel bezig zijn, het lijkt mij trouwens wel aannemelijk dat als je er in zou slagen door middel van rituele magie contact met een externe kracht zou maken, ieder spoortje van twijfel verdwenen zou zijn, mits je het niet voor jezelf af zou doen als een tijdelijke zinbegoocheling. dus alles valt en staat eigenlijk bij wat voor zelfperceptie je hebt en wat voor denkkaders je hanteert.
Hoe kun je je trouwens forceren (je brein programmeren) tot een geloof en jezelf geen twijfel toestaan, dat lijkt me wel erg moeilijk. Psychische mechanisme's als geloof en twijfel zijn vaak voor de mens erg moeilijk beheersbaar.
Vandaar dat ik meer met chaos-magie heb, een symbool dat een vurige wens vertegenwoordigt, in een toestand van sterke trance implementeren in het onderbewuste. Die trance kan op verschillende manieren tot stand gebracht worden, bij een dergelijke geestesgesteldheid, een sterke trance (zou ook voor een Psychose kunnen gelden) speelt geloof en twijfel natuurlijk helemaal geen rol meer, dat wordt als het ware op deze manier omzeild.
Zong heeft er op dit forum een interessant artikel overgeschreven, sindsdien ben ik me verder in chaos-magie gaan verdiepen.

Ik ben inderdaad ergens op gefocust, hierbij schuif ik moraal en ethiek gemakshalve maar even voor opzij. Het is nogal persoonlijk, misschien ben ik ook wel verkeerd bezig, ik weet het gewoonweg niet.

Trouwens Liriel, nog even iets over geloven, daar heb ik recentelijk nog een interessante uiteenzetting gelezen van de "Orde der Verdraagzamen", het handelt over de "Waan van de Werkelijkheid", de manier waarop het fenomeen "Geloven", belicht werd, was voor mij wel een eye-opener. 

 




   
     

 

[affrill]

Sorry, Liriel, even een kleine correctie, het is niet de "Waan der Werkelijkheid, maar "De gestalte van de waan". dus de verhandeling gaat over "Ergens geloven in", en de geestelijke kracht die daar uit kan voortvloeien.

[Liriel]

.. gelukkig zijn er ook weer wetenschappers die zich met de Kwantum-Fysica bezighouden die bol staat van aannames en hypotheses, deze inzichten van de moderne natuurkunde lopen veelal parallel met oeroude oosterse inzichten,...

Een interessant boek hierover is The Eye of Shiva - Eastern Mysticism & Science van Amaury de Riencourt. Maar misschien ken je dit al.
 

Of de behandeling van een Psychose nu met Psycho-therapie behandeld wordt of met het uitdrijven van een Djinn, beide behandelingsmethodieken hebben alles te maken met een sterke suggestieve beinvloeding dus weer wordt er geappeleerd aan datgene, waarin mensen sterk in geloven.

Dit klopt, een goede rituele handeling heeft een sterke suggestieve werking (net als een witte jas e.d.). Maar ik ken een voorbeeld van een 1 jarig kind dat niet meer wilde eten en daardoor verzwakte. De diagnose was dat dit kwam door een djinn. De behandelaar rookte de djinn uit door spreuken op perkament te verbranden. Toen de behandeling klaar was, ging het kind opeens weer eten. Dat is een frappante uitkomst, want zo'n jong kind, kan onmogelijk een geloofskader ontwikkeld hebben, waarin het bewust is wat er gebeurt en beoogd wordt.

het lijkt mij trouwens wel aannemelijk dat als je er in zou slagen door middel van rituele magie contact met een externe kracht zou maken, ieder spoortje van twijfel verdwenen zou zijn, mits je het niet voor jezelf af zou doen als een tijdelijke zinbegoocheling.

Ik verkeer regelmatig in de 'illusie' dat ik contact maak met een externe kracht en daar heb ik op dat moment ook geen enkele twijfel over. Maar er zijn meer zaken waar ik regelmatig niet aan twijfel en die ik op andere momenten toch eens onder de loep ga houden. Bestaat 'liefde'? Heeft geld 'waarde'? Of zijn dat collectieve illusies? Als ik ervaar dat ik volledig ingenomen ben door een ander wezen of als ik een brood afreken bij de bakker, twijfel ik niet aan deze concepten. Maar op andere momenten ga ik er bij stilstaan en analyseren of mijn 'waarheid' wel zo solide is. In mijn dagelijkse ervaring draait de zon om de aarde en is de aarde plat. Maar mijn natuurkundige beschouwingen geven me andere inzichten. Ik vraag me regelmatig af welke 'zinsbegoochelingen' ik er nog meer op na houdt. Je noemde zelf al het 'bewustzijn' als mogelijke collectieve illusie. Als er zoveel illusionair is, waarom zou ik dan niet die illusie cultiveren, die mij het meest gelukkig maakt? 

Hoe kun je je trouwens forceren (je brein programmeren) tot een geloof en jezelf geen twijfel toestaan, dat lijkt me wel erg moeilijk. Psychische mechanisme's als geloof en twijfel zijn vaak voor de mens erg moeilijk beheersbaar.

In mijn beleving is de mens juist een meester in het zichzelf voor de gek houden en twijfelen mensen eerder te weinig dan te veel aan de door hen gehanteerde realiteit. Je kunt je brein goed programeren door veel herhalen en door systematisch symboolgebruik en rituelen. Laat een mens overtuigend "JA" zeggen, een handtekening zetten en geef hem een gouden ring en het wezen is 'getrouwd'. Een vergaande bewustzijnsverandering is begonnen met alle gevolgen van dien. Terwijl er fysisch gezien nauwelijks iets heeft plaatsgevonden. En moet je zien wat een kracht er los komt als een stuk opgeblazen leer door 11 mannetjes tussen 2 paaltjes wordt gewerkt... Dat is de magie of illusie van het alledaagse en die is in mijn beleving van dezelfde aard als de rituele magie die je bewust voor jezelf op kan zetten. Een mens is in mijn beleving sterk ontvankelijk voor suggestie. En daar kun je voor jezelf gebruik van maken.

[affrill]

Liriel,

Nee, dat boek ken ik niet, lijkt me wel interessant om eens te lezen.

Dat is een frappante uitkomst, want zo'n jong kind, kan onmogelijk een geloofskader ontwikkeld hebben, waarin het bewust is wat er gebeurt en beoogd worNee dat boek ken ik niet, lijkt me wel interessant om eens te lezen.

Ben ik wel met je eens, ik heb ooit een Indische (Indo-Europees) vriendin gehad die heilig in Guna-Guna geloofde, net als haar ouders, die verder toch bij mij wel overkwamen als nuchtere intelligente mensen, want ik had eigenlijk toch wel een beetje de gedachte van het is nu eenmaal ingebed in hun cultuur, zij geloven erin, dus zijn ze er ontvankelijk voor, maar dat is toch ver bezijden de waarheid.
Guna-Guna is een soort van telepatische suggestie met destructieve gevolgen, het werkt ook bij mensen die er niets mee hebben, destijds is ook hierdoor mijn belangstelling voor het Occultisme ontstaan, mijn eerste boek was "De boom des levens", van Israel Regardie.

Ik verkeer regelmatig in de 'illusie' dat ik contact maak met een externe kracht en daar heb ik op dat moment ook geen enkele twijfel over. Maar er zijn meer zaken waar ik regelmatig niet aan twijfel en die ik op andere momenten toch eens onder de loep ga houden. Bestaat 'liefde'? Heeft geld 'waarde'? Of zijn dat collectieve illusies

Tja, is het hele bestaan niet een illusie zoals de Boeddhisten beweren, onze perceptie van de werkelijkheid via het ingangsbereik van onze vijf zintuigen is maar heel beperkt, maar van dat feit zijn wij ons wel weer bewust, wel interessant is hierover de verhandeling "De mens in de werkelijkheid" te lezen, ik kan dit niet hier allemaal in mijn eigen woorden neer gaan pennen, dan zou deze deze post veel te lang
worden.

http://www.saint-pierre-les-bregines.org/ek/ek670912%2001%20-%20De%20mens%20in%20de%20werkelijkheid%20-%20128%20kB.pdf

Als er zoveel illusionair is, waarom zou ik dan niet die illusie cultiveren, die mij het meest gelukkig maakt? 

Als je vanuit een diep innerlijk besef zou weten dat het allemaal maar illusionair is en dat weet je al, zou je er dan nog steeds geluk aan kunnen ontlenen?, ik verkeerde altijd in de veronderstelling dat er verschil is tussen materieel geindentificeerd (leven in een illusie)zijn of  spiritueel inzicht te hebben ontwikkelt (de illusie voorbij). Dat is toch het uiteindelijke doel van het Occultisme, maar dan heb ik zelf nog een lange weg te gaan.
We zijn hier (m.i.) niet voor niets, ons stoffelijk leven met al zijn geneugten en lijden moet ook geleefd worden. Misschien is het wel een leerproces.

Dat is de magie of illusie van het alledaagse en die is in mijn beleving van dezelfde aard als de rituele magie die je bewust voor jezelf op kan zetten. Een mens is in mijn beleving sterk ontvankelijk voor suggestie. En daar kun je voor jezelf gebruik van maken.

Maar je kan op die manier wel een (externe kracht) invoceren, die blijkbaar iets in de fysieke wekelijkheid genereert. dat vind ik heel fascinerend, ik houd het maar op manipulatie van etherische energieen, want we willen toch overal een verklaring voor vinden, noodzakelijk om de benodigde overtuigingskracht op te brengen, die bepaalde handelingen leven inblazen. Zonder deze impuls gebeurt er niets. (althans niet wat je wilt), ook weer een overtuiging, het wordt wel een beetje filosofisch, maar alles valt en staat in feite bij de overtuigingen die je hanteert, die zijn weer gebaseerd op je geloof, begrijp je waar ik nu naar toe wil? Hoe kan geloof (dus eigenlijk waan) effecten bewerkstelligen in een objectieve wereld, die je niet echt kan bevatten, maar waarvan je feitelijk jezelf wel weer bewust van bent.
 

 

   
         
 

[Ikbenwieikben]

Ik
Ik Ben
Ik Ben Ik
Ik Ben
Ik

Bestaan is niet alleen een uitdrukking van leven of zijn (in het nu), maar ook van de realiteitszin die daarin schuilt (of juist vanuit gaat).

Filosoferen (met jezelf) over dit gegeven, schept vaak meer duidelijkheid en connectie over fantasie, dromen, energie(ën) opmerken; voelen; zien; hanteren, aarden, dromen, visioenen, oproepen, reizen...als al deze 'begrippen' door onze ogen als op zich zelf staand worden gezien en ook op die manier worden aangewend en mee wordt gehandeld ontgaan ons (spiritueel gezien) belangrijke stappen.

[affrill]

Ikbenwieikben,

Inzicht ontstaat niet vanuit ons gebruikelijke gefragmenteerd denken, ben ik wel met je eens, kan so wie so niet ontspruiten aan ons (beperkt) rationeel denkvermogen, maar vanuit een zeker weten, een soort van intuitief besef, dus maar aan de slag met awareness.

[Liriel]

Als je vanuit een diep innerlijk besef zou weten dat het allemaal maar illusionair is en dat weet je al, zou je er dan nog steeds geluk aan kunnen ontlenen?

Ik wel! (Hail Yesod).
De zoete illusie ervaar ik als een stuk aangenamer dan de harde werkelijkeheid. En ik heb de indruk dat de meeste mensen niet zo gecharmeerd zijn van de onverhulde, bittere waarheid. Maar ieder zijn meug.

[affrill]

Liriel,

De zoete illusie ervaar ik als een stuk aangenamer dan de harde werkelijkeheid. En ik heb de indruk dat de meeste mensen niet zo gecharmeerd zijn van de onverhulde, bittere waarheid.

Nee het is inderdaad prettiger leven in La-La land, zelf prefereer ik toch mijn illusies aan de werkeljkheid te toetsen. (illusies zouden niet illusies moeten blijven, vind ik).

Affril: had je een concreet voorbeeld van een magische uitkomst die je zou willen onderzoeken/verklaren? Vaak kun je namelijk verschillende kanten uit (net als bij de psychose).

Deze vraag had jij me in een vorige post gesteld, ik wil er in het algemeen toch wel iets over zeggen, ooit heb ik eens als lid van de Orde van de Rozekruizers ook nog heel wat lesmateriaal doorgeworsteld,
wat mij intrigeerde was, als wat ik interpreteerde als een magische uitkomst tengevolge van ergens op sterk op gefocust zijn, is dat behalve het bereiken van het gestelde doel, er vaak ongewenste neveneffecten optraden, als ik het e.e.a. achteraf evalueerde, merkte ik op, dat gebeurtenissen in je leven, die op dat specifieke moment plaats vonden, ogenschijnlijk niets met het gestelde doel van doen hadden, achteraf toch nodig waren, in een later stadium zag ik waarom en hoe uiteindelijk de puzzlestukjes op hun plaats vielen, met als resultante de magische uitkomst. Als je iets leest over synchroniteit wordt dat je ook wel duidelijk. (als je het al niet wist).

Conclusie: Soms kan je iets ten deel vallen door je magisch handelen maar dan ten koste van iets wat je eigenlijk niet gewild had. Kun je dit vermijden? En hoe? Wie weet een antwoord op deze vraag?
En trouwens, als je er maar een beetje vanaf weet, is het moeilijk om het helemaal los te laten, dus uit je leven te bannen.