Hieros Gamas alchemie, de vereniging tussen man en vrouw en sex magie.

[alien696]

Tja dat lijkt mij een goed soort onzin echter.
Dood door uitputting >
Je weet niet half wat voor leven ik geleid heb sexueel en wat voor een moeite ik moet doen om het ook maar enigzins te overwegen om EEN enkele partner te hebben.
Noch de offers die ik dan zou moeten maken.
 NUFF SAID!

[affrill]

Het is voor ons heel natuurlijk om ook samen af en toe rituelen te doen. Hierdoor is er weinig geforceerds aan, we zijn er beide zo aan gewend. We zijn er toch al mee bezig en af en toe zetten we het in voor onze relatie. Net zoals je soms een romantisch dinertje plant, terwijl je al gewend bent om samen te eten. Maar ik besef erg goed dat onze gezamenlijke hobby niet veel voor komt. Ik ben er wel heel blij mee.

We zijn er beide zo aan gewend?, voeren jullie dan rituelen uit omwille van het plezier in het uitvoeren van de rituelen zelf, of om bepaalde (wereldse of spirituele) doeleinden te bereiken, whatever, maar als je er beide plezier aan beleeft, het is weer toch eens iets anders dan gezamenlijk een potje tennissen.

Mijn ervaring is dat deze 'zwaardere' rituelen, want dat zijn het wel, een diepe impact hebben op ons samen zijn. Ons dagelijks leven verandert er door en dat maakt het ook interessant. Werken met Malkuth samen had onder meer als gevolg dat je moet dealen met je aardse karma, ellende uit het verleden komt weer boven, alsof je de grond omploegt en de lijken weer boven krijgt

Ja, ik weet wel iets van de sferen van de levensboom, maar dit klinkt net als jullie d.m.v zware rituelen bezig zijn met een vorm van wederzijdse psycho-analyze, dreggen in je onbewuste, dat dergelijke activiteiten veel impact op de relatie en jezelf hebben, neem ik graag van je aan.
Soms denk ik zelf wel weer eens dat je sommige lijken (om die beeldspraak maar eens te hanteren) maar beter onder de grond kunt laten liggen, maar daar kan je natuurlijk ook weer van mening over verschillen.
Wel leuk mee genomen dat je een partner hebt die qua interesse sfeer wat op dezelfde golflengte zit en bereid is daar in praktisch opzicht ook ver in mee te gaan.

Dit klinkt heel interessant, maar ik kan me er nog niet zo veel bij voorstellen. Kun je wat voorbeelden noemen van wat je dan precies niet zegt en hoe dat uitwerkt? Werkt het zowel bij positieve als bij negatieve gedachten?

Het is een kwestie van aanvoelen en het juiste moment kiezen, je uitstraling wordt uiteindelijk o.a bepaald door je gevoelens en gedachten die je bij je draagt, ik zal er nog eens over nadenken hoe ik dit helder en begrijpelijk op papier kan zetten.        

[affrill]

Je weet niet half wat voor leven ik geleid heb sexueel en wat voor een moeite ik moet doen om het ook maar enigzins te overwegen om EEN enkele partner te hebben.

Nou, Alien, ik heb me nu ook niet bepaald onbetuigd gelaten, breek me de bek verder maar niet open.

En je weet het he, een vrouw is duizend mannen te erg.

En dames nu niet meteen de gordijnen in, jullie hebben vast ook wel iets over de andere sekse te melden.





 

[Liriel]

We zijn er beide zo aan gewend?, voeren jullie dan rituelen uit omwille van het plezier in het uitvoeren van de rituelen zelf, of om bepaalde (wereldse of spirituele) doeleinden te bereiken, whatever, maar als je er beide plezier aan beleeft, het is weer toch eens iets anders dan gezamenlijk een potje tennissen.

Is je eerste opmerking een vraag? Als je jarenlang minimaal maandelijks een ritueel doet, wordt het vanzelf een normaal onderdeel van je leven, net zoals verjaardagen vieren of kerstmis, oud & nieuw vieren voor andere mensen. Dat is dan niet meer iets geforceerds, maar iets dat je gewend bent om te doen.

De basis bij mij is, volgens mij, het plezier dat ik beleef in het rituele werk zelf. Ik vind het heerlijk om uitgebreid op een ritueel te nerden, de juiste sfeer te bouwen in de tempel, de achtergronden van de symbolen en krachten uit te zoeken en de juiste voorwerpen te vergaren of te maken. Alleen daar al kan ik helemaal in opgaan, zoals een voetballer in zijn spel. Soms zet ik rituelen in voor aardse doelen, vaker voor de ontwikkeling van bepaalde kwaliteiten in mezelf, maar meestal gewoon om kennis te maken met bepaalde krachten. Zie het als een soort contacten die ik onderhoudt. Net zoals je je buren regelmatig groet en een praatje maakt, zodat je aan kunt kloppen als je een keer een ui nodig hebt of als er een postpakketje moet worden aangepakt. Zo kan ik, wanneer ik hulp nodig heb, makkelijker contact krijgen met bepaalde esoterische krachten die ik nodig heb, omdat ik ze al eens heb verkend.

Maar eigenlijk is het verkennen op zich al fascinerend voor me. Ik ben in het contact met mijn buren ook niet bewust opportunistisch. Ik vind het gewoon leuk om de mensen te besturderen en te leren kennen die om me heen wonen, zonder direct praktisch nut. Zo vind ik het verkennen van bepaalde exoterische krachten ook gewoon een interessante bezigheid an sich. En soms is het ook nog nuttig.

Ja, ik weet wel iets van de sferen van de levensboom, maar dit klinkt net als jullie d.m.v zware rituelen bezig zijn met een vorm van wederzijdse psycho-analyze, dreggen in je onbewuste, dat dergelijke activiteiten veel impact op de relatie en jezelf hebben, neem ik graag van je aan.
Soms denk ik zelf wel weer eens dat je sommige lijken (om die beeldspraak maar eens te hanteren) maar beter onder de grond kunt laten liggen, maar daar kan je natuurlijk ook weer van mening over verschillen.
Wel leuk mee genomen dat je een partner hebt die qua interesse sfeer wat op dezelfde golflengte zit en bereid is daar in praktisch opzicht ook ver in mee te gaan.

Ik denk dat er een grote overlap is tussen magisch werk en psychologie. Sommige lijken kun je inderdaad beter in de kast laten zitten, maar anderen gaan op den duur stinken en dan is het fijn om ze te ruimen. Zo'n partner is een zegen inderdaad. :-)

[affrill]

Is je eerste opmerking een vraag?

Misschien een uiting van  ietwat verwonderd zijn, ik associeer gewenning vaak met verveling en sleur, maar je kan ook aan iets prettigs gewend raken, bij gemis wordt het dan een kwestie van ontberen doet waarderen.

Psychologisch gezien is het voor jou ook een prachtige creatieve uitlaatklep, maar die bepaalde krachten waar je kontakt mee maakt, huizen die al niet in de diepere lagen van je eigen psyche?, dus in de diepe krochten van je eigen ziel , daarmee wil ik trouwens niet beweren dat deze psychische constellaties geen potentieel kunnen genereren, Jung schreef er ook al boeiend over, benoemde het als collectief bewustzijn, de inhouden hiervan worden Archetypen genoemd. 

Quote Link:"Archetypen zijn krachtcentra met een autonome dynamiek die in elk mens zich individueel constelleren qua werkzaamheid. Archetypen zelf zijn per definitie onkenbaar. Alleen indirect via archetypische beelden (via dromen, visioenen en dergelijke) kunnen we de werking, de lading en de gerichtheid van de archetypen in de energetische huishouding van onze psyche traceren en proberen te verklaren.Einde Quote.

http://home.wanadoo.nl/a.heer/Jung_archetypen.htm

Soms bekruipt mij wel eens de gedachte dat ieder mens zijn eigen waarheid creert, bijv een externe geestelijke werkelijkheid en in staat is daaraan een bepaalde geestelijke kracht aan te ontlenen, vraag me niet hoe het werkt, maar het werkt.
Diep Geloven in iets kan blijkbaar bergen verzetten.

Of je bijv je aardse doelen ook bereikt lijkt mij erg moeilijk om terug te evalueren of dat met je eigen toedoen te maken had, dat zou ook een self forfillig prophecy kunnen worden, maar dat maakt uiteindelijk niet uit, mission accomplished.

Moraal van dit verhaal, ik heb zo het vermoeden dat de overlap tussen magisch werk en psychologie toch wat minder groot is dan jij veronderstelt, maar daar kun je ook weer van mening over verschillen.  

           

[Liriel]

Moraal van dit verhaal, ik heb zo het vermoeden dat de overlap tussen magisch werk en psychologie toch wat minder groot is dan jij veronderstelt, maar daar kun je ook weer van mening over verschillen.

Eh, het zal wel een geval van subjectieve waarneming zijn, maar ik lees in jouw verhaal juist een grote overlap tussen magie en psychologie. Ze geven elkaar een hand. Je zou een magisch ritueel een geoptimaliseerd placebo effect kunnen noemen. Dan leg je wel de focus in de geest van de magier zelf, waarbij je in tegenstelling tot technieken als NLP, vooral gebruik maakt van de onbewuste geest van de magier en in mindere mate van zijn bewuste talige geest.

Ik moet zeggen dat ik het eindeloos zoeken naar welke krachten van buiten het individu komen en welke van binnenuit een lastige en onvruchtbare kwestie vindt. Zoals je zelf al heerlijk pragmatisch aangeeft: zolang het werkt, is het prima. De wetenschap is natuurlijk minder gelukkig met zo'n instelling.

De psychologie is geneigd magische effecten vanuit de krachten van de menselijke geest te verklaren, de traditionele magie plaatst de krachten juist buiten de mens. Maar je geeft zelf al aan dat de kracht toch uiteindelijk gelegen is in de brug die tussen beiden geslagen wordt door het diepe geloof van de mens in zijn omgeving. Als de mens niet in geld gelooft heeft onze economie geen waarde meer. Een mens dat niet in liefde en vertrouwen gelooft zal geen vriendschappen ontwikkelen en een magier die niet in de krachten gelooft waar hij mee werkt zal geen effect sorteren. De geest van de magier maakt de brug tussen zichzelf en de krachten (binnen of buiten zichzelf) en daar begint de transformatie van zichzelf en zijn omgeving. Voer voor psychologen toch?

[affrill]

Zo kan ik, wanneer ik hulp nodig heb, makkelijker contact krijgen met bepaalde esoterische krachten die ik nodig heb, omdat ik ze al eens heb verkend.

Maar eigenlijk ik het verkennen op zich al fascinerend voor me

Je schrijft dat je bezig bent met het verkennen en contacten leggen met bepaalde esoterische krachten, dat interpreteer ik als grondig bezig zijn met de dieptes van je eigen psyche te onderzoeken, rituelen en daarbij gebruikte symbolen kunnen in jou onbewuste psychische constellaties activeren, wat bijv een gevoel van herkenning kan genereren, om dat raadsel te ontsluieren kwam ik met het (hypothetisch) gedachtengoed van Jung op de proppen, waar ik me wel in kan vinden overigens en vandaar dat ik stelde dat de overlap tussen psychologie en magie niet zo groot is.

Het is natuurlijk ook maar een kwestie van hoe ruim je de definitie van psychologie interpreteert.

Ik moet zeggen dat ik het eindeloos zoeken naar welke krachten van buiten het individu komen en welke van binnenuit een lastige en onvruchtbare kwestie vindt.

Dat ben ik wel met je eens.

Zoals je zelf al heerlijk pragmatisch aangeeft: zolang het werkt, is het prima.

Dat heb ik ooit eens gelezen in de geschriften van de "Orde der verdraagzamen", dat heeft mij (m.i) wel iets wijzer gemaakt, het kwam er in het algemeen op neer als een mens een geestelijk gedachtengoed koestert en er rotsvast in gelooft, hij er bepaalde krachten aan kan ontlenen.

Dat geldt bijv ook voor de leer van Tantra, de voor ons waarneembare werkelijkheid is maar subjectief en betrekkelijk, (een neurologische perceptie van etc.....), door geloof in mythen krijgen we de beschikking over een machtige fictie die gebruikt kan worden voor de fictie die we als ons dagelijks leven benoemen, de enige vereiste conditie is weer een sterk geloof hebben in, dat heeft dan ook weer te maken met een aantal magische wetten te weten, de wetten van de ware onwaarheden, de wetten van het oneindig aantal werelden, wetten van associatie en identiteit van namen, personificatie etc, die als het ware in elkaar overgaan.

De wetenschap is natuurlijk minder gelukkig met zo'n instelling

De wetenschap stelt dat er ergens constitentie aan verleent moet kunnen worden om het van kracht te kunnen laten zijn, dat kan magie niet leveren, vandaar dat ik stelde dat behaalde magische resultaten vanuit het standpunt van de waarnemer (magier) niet terug te evalueren zijn, het blijft een subjectieve kwestie, daarom is het voor de wetenschap niet interessant.

De psychologie is geneigd magische effecten vanuit de krachten van de menselijke geest te verklaren

Ben benieuwd welke discipline in de psychologie dit onderschrijft.

Voer voor psychologen of bedoel je.....  voor parapsychologen?        

 


   
 

[Liriel]

Het is natuurlijk ook maar een kwestie van hoe ruim je de definitie van psychologie interpreteert.

Eh, ik zou zeggen psychologie is: de wetenschap over de werking (en dus de mogelijkheden) van de menselijke geest/denkevermogen. Zou jij een andere definitie willen hanteren? Wanneer je magisch werk vertaalt naar de dieptes van je eigen psyche, dan verbind je magie toch met psychologie of heb ik je verkeerd begrepen hierin?

Ben benieuwd welke discipline in de psychologie dit onderschrijft.

Jacques Janssen van de vakgroep cultuur- en godsdienstpsychologie in Nijmegen gaf hier een jaar of 15 geleden college over. Zijn 'vak' heette toen: religie en magie. Hij deed een interessante poging om magische verschijnselen te verklaren met gangbare psychologische modellen. Zo gingen zijn studenten op bezoek bij Jomanda, toen een populair medium, om te observeren welke technieken zij benutte om geneeskrachtige resultaten te verkrijgen bij haar bezoekers. Ik vond dat wel fascinerend. De kracht van gebed, een oude geaccepteerde vorm van magie, bleek bijvoorbeeld goed wetenschappelijk aantoonbaar en ook gedeeltelijk verklaarbaar.

Voer voor psychologen of bedoel je.....  voor parapsychologen?  

     
Tja, op een of andere manier kan ik niet zo veel met de parapsychologie. Het lijkt wel of deze tak van wetenschap de aansluiting met de andere wetenschappelijke disciplines op een of andere wijze lijkt te missen. Ik vind eigenlijk dat het bestuderen van magische verschijnselen gewoon ondere de 'normale' psychologie zou moeten vallen. (Voor zover je parapsychologie als afwijkend wilt beschouwen.) Er zijn genoeg interessante waarnemingen te doen bij yogi's ,shamanen en aboriginals bijvoorbeeld die een serieuze wetenschapper van de menselijke geest aan het denken zou moeten zetten. Eigenlijk vind ik het jammer als dat vanwege praktische of culturele redenen opeens onder een specifiek vaandel moet. Net alsof het iets afwijkends zou zijn, terwijl het gewoon het benutten is van normale menselijke vermogens. Het zal wel een kwestie van smaak zijn.

[affrill]

Zou jij een andere definitie willen hanteren? Wanneer je magisch werk vertaalt naar de dieptes van je eigen psyche, dan verbind je magie toch met psychologie of heb ik je verkeerd begrepen hierin?

Als je bijv met psycho-analyze werkt, ben je ook bezig met de diepere lagen van de psyche, bijv om maar eens een dwarsstraat te noemen, het bewust proberen te maken van sterk verdrongen trauma's, zou je dat nu als magisch werken willen benoemen?, het is maar wat voor labeltje je er op wil plakken.

Voer je uiterst geconcentreerd een magisch ritueel uit, zo sterk dat je concentratie (geleidelijk) overgaat in een trance wat de concentratie nog aanzienlijk versterkt, ben je in wezen stevig bezig met een vorm van zelfhypnose, uiteindelijk kom je altijd weer terug op de psychologie, daarin geef ik je wel gelijk, Liriel, behalve wat de resultaten van dergelijke gehanteerde methodieken betreft, daar heeft de psychologie ook geen antwoord op of verklaring voor.

[affrill]

Ik vond dat wel fascinerend. De kracht van gebed, een oude geaccepteerde vorm van magie, bleek bijvoorbeeld goed wetenschappelijk aantoonbaar en ook gedeeltelijk verklaarbaar.

De gangbare psychologische gehanteerde modellen tijdens de sessies van Jomanda hebben (m.i.) hoofdzakelijk met de kracht of kan ik haast wel stellen zelfs de macht van de suggestie waar veel mensen nu eenmaal sterk ontvankelijk voor zijn, te maken, bij ernstige somatische problematiek heb je hier ook niet zoveel meer aan.
Het schrijnend voorbeeld hiervan was wel Sylvia Millecam.

In mijn boek valt het hele circus van Jomanda nou ook niet bepaald onder magische verschijnselen.

Tja, op een of andere manier kan ik niet zo veel met de parapsychologie

Parapsychologie valt onder de noemer pseudowetenschap, dit heeft volgens mij te maken met het feit dat men onder laboratoriumcondities moeilijk parapsychologische fenomenen kan afdwingen, dus serveerde men het af, omdat men aan de behaalde resultaten geen noemenswaardige consistentie kon ontlenen, fenomenen als bijv telepatie worden persoonlijk vaak op subliminaal niveau ervaren, m.a.w het is inherent aan een bepaalde psychische gesteldheid van de proefpersoon, die wordt al verstoord zodra er een waarnemer in beeld komt, maar gezien het feit dat er tal van anekdotes, persoonlijke ervaringen omtrent deze fenomenen in omloop zijn, sluit ik de mogelijkheid niet uit dat energie op een voor ons onbekende manier (dus niet op de bekende wetenschappelijke fysische manier) gedragen kan worden, zoals dat bijv bij gedachtenkracht het geval is.

Misschien dat de wetenschap ooit nog eens in staat zal zijn methodieken te ontwikkelen om parapsychologische fenomenen in beeld te brengen, voorlopig zullen we ons nog moeten beperken tot het geloven (daar gaan we weer hierin, of dat ons het geluk toebedeeld wordt dat we het zelf mogen ervaren.   

     
   

[alien696]

interessante discussie dames en heren.
Ik kan er aan toevoegen als iemand met wat shamanistische ervaring dat de daadwerkelijke ervaringen zelf een diepe betekenis hebben dan dat alleen op psychologische gronden bekend staat. Daarbij ook dit, de geestenwereld heeft een zeer zekwere uitwerking op de fysieke.. En het is in egyptishe vorm bekend (dodenboek) dat de magier een brug slaat tussen de geestenwereld en die van de levenden... Als een soort van medium dus...
Dit faciliteerd het feit dat de magier her en daar bereden/bezeten wordt door de entiteiten waar z/hij mee werkt en dus op die manier in de rol van de daadwerkelijke entiteit kan werken als de omgeving er daar voor is.
Zie de rol van een oud overleden oom in een seance bijvoorbeeld.
De eenheid tussen geest en geest levert tevens een bepaalde meerwaarde op die duidelijk dmv de herinnering van de individuele entiteit te staven valt als echt omdat het medium/shaman hier niet van bewust is dmv puur gebrek aan kennis.
Zo is de voorgenoemde oom dan ook een anderman's oom anders trekt het voorbeeld krom.
Tevens, om maar even verder terug te keren tot het onderwerp
Iemand zich wel eens afgevraagt wat de sexuele dimensies zijn bij de praktoijk van de laboratorium alchemie?
Ik kan u vertellen dat de effecten op zijn minst zeer erotiserend zijn.
Zo kan ik het gebruik van verdampte appel op alcohol erg aanraden bij voorbeeld.
Lekker laagdrempelig en prima te doen dus

[B.Engel]

Mijns inziens is het huwelijk ontheiligd op het moment dat het homohuwelijk werd toegestaan.

Ik denk dat het de kunst is om de magie binnen een 'huwelijk' te vinden en te houden (vooral dat laatste). Daarbij denk ik dat vele verschillende relatievormen voor dit doel geschikt zijn, afhankelijk van je eigen voorkeur. Zodra de magie uit een 'huwelijk' verdwijnt of er niet in te vinden is, wordt het heel hard werken voor beide partners om de relatie vol te houden. Dion Fortune heeft een mooi boek geschreven over de magie die een huwelijk kan 'heiligen': the Sea-Priestess. Het boek is echter in nogal hoogdravend en archaisch engels geschreven en daardoor wat moeilijk toegankelijk.

Een toegankelijker voorbeeld van het contrast tussen het profane huwelijk en het 'heilige' huwelijk vind ik mooi zichtbaar in de film: The Bridges of Madison County. Deze twee uur durende film gaat over de 4 dagen dat een toegewijde huisvrouw 'vreemd gaat' met de liefde van haar leven. Ze besluit na deze ervaring haar leven met haar wettige echtgenoot en kinderen voort te zetten, ondanks dat ze heeft mogen ervaren welke 'magie' er mogelijk is op een ander level. Ze besluit echter ook deze magische 4 dagen haar hele leven te blijven koesteren (en dit doet de man met wie zij dit heeft mogen beleven ook). Het is de vrouw in deze film  het helaas niet gelukt om dezelfde magie of heiligheid bij haar wettige echtgenoot te vinden. Wel heeft de ervaring van deze 4 dagen haar leven getekend en veranderd en kracht gegeven.

Mooi geschreven. Kan het wel begrijpen, sommige mensen hebben een grote invloed op je leven. Bij mezelf merk ik dat ik graag met die mensen omga of praat en van zo iemand hou en de rest een beetje ontwijk. Of ik de mens van wie ik hou een minuut geleden nog zag/sprak/schreef of 10 jaar geleden, dat gevoel blijft. Die film lijkt een mooi en schrijnend geval van een vrouw die vast zit in een situatie welke je liever zou willen ontwijken maar er toch positieve energie uithaalt.

[B.Engel]

Misschien wordt mijn reactie me wel ingegeven door gebrek aan kennis van deze materie hoor, dus neem me maar niets kwalijk, maar de term ritueel komt op mij toch enigszins geforceerd over n.l. als een een soort van hulpmiddel om de wederzijdse spontaniteit, die toch iets afneemt na een ietwat langere relatie, weer wat op te krikken, of heb ik het mis?, m.a.w impliceert het veel meer?,  strekt het misschien veel verder?

Rituelen zijn een 'natuurlijk' onderdeel van mijn leven. Ik doe meestal met volle of nieuwe maan een ritueel en verder heb ik een groepje mensen om me heen met wie ik af en toe rituele projecten tussendoor doe. Ik zet rituelen in voor vele doeleinden in mijn leven. Voor mijn partner zijn rituelen 'toevallig' ook een onderdeel van het dagelijks leven. Het is voor ons heel natuurlijk om ook samen af en toe rituelen te doen. Hierdoor is er weinig geforceerds aan, we zijn er beide zo aan gewend. We zijn er toch al mee bezig en af en toe zetten we het in voor onze relatie. Net zoals je soms een romantisch dinertje plant, terwijl je al gewend bent om samen te eten. Maar ik besef erg goed dat onze gezamenlijke hobby niet veel voor komt. Ik ben er wel heel blij mee.

Mijn ervaring is dat deze 'zwaardere' rituelen, want dat zijn het wel, een diepe impact hebben op ons samen zijn. Ons dagelijks leven verandert er door en dat maakt het ook interessant. Werken met Malkuth samen had onder meer als gevolg dat je moet dealen met je aardse karma, ellende uit het verleden komt weer boven, alsof je de grond omploegt en de lijken weer boven krijgt. Verder is opruimen en klussen in eigen huis en tuin een zeer aards, maar ook verfrissende uitwerking van Malkuth. We hebben beiden een andere baan gekregen en we zijn veel bezig gewest met verweken en uitrusten en zorgen voor onze lichamelijke conditie en gezondheid.

De (toenemende) behoefte aan vormen van magie, rituelen hebben denk ik te maken met twee dingen.

Op de eerste plaats streeft elk mens naar een zo prettig mogelijke situatie voor zichzelf en de mensen van wie die houdt (meestal voel je mee met de mensen van wie je houdt waardoor je je niet optimaal voelt als een ander zich niet goed voelt, of andersom, je voelt je beter als iemand anders ook straalt). Magie en rituelen zijn een middel om te komen tot een optimale of gelukkige situatie. Om dat te gebruiken voor iemand van wie je al houdt is volkomen legitiem en mooi/lief. Veel mensen durven dat niet of vinden dat je maar gewoon moet doen. Gewoon doen is eigenlijk niet altijd goed ondanks het spreekwoord.


Op de tweede plaats bestaan er tegenwoordig vooral waarheden en is er weinig noodzaak meer tot mystiek of geloof in iets. Veel of bijna alles komt neer op natuurwetten of is wetenschappelijk verklaarbaar. Misschien juist hierom hebben mensen behoefte om het gewone verklaarbare of aardse te onstijgen. Je wilt bewust even afstand nemen van het aardse en verklaarbare.


Ook daar is niets mis mee zolang je maar het onderscheid weet te maken tussen aards en niet aards. Het is eigenlijk verbazend dat mensen maar bezig zijn met van alles en zo weinig of geen tijd nemen om het aardse of de waarheden te ontstijgen. Kunst, vormen, kleuren en geuren, lezen, fantasie of muziek zou je ook kunnen beschouwen als voorbeelden van een manier om het aardse te ontstijgen.

Dat je magie of rituelen periodiek uitvoert is helemaal zo vreemd niet. Al lang geleden wisten mensen dat het goed was om periodiek tijd te nemen voor het niet aardse en dat dat goed werkt voor jezelf.

Het is wel te gek voor je dat je in zo'n fijne positie verkeerd met je partner, naar mijn idee heb je iets heel bijzonders in handen, wat jij je heel goed beseft.

Bedoel je rituelen met je "magische partner" en gewone partner? Als je een magische partner bedoelt die je gewone partner niet is lijkt het me dat je van zo iemand bent gaat houden en sexuele magie bijvoorbeeld een uitdagend bespreekpunt wordt als je partner ook een andere vrouw als geliefde heeft.

Wat bij een magische partner die je partner niet is mogelijk ook speelt; als je van iemands innerlijk houdt dan hou je bijna automatisch ook van diens uiterlijk, maakt niet uit hoe hij eruit ziet, dus eigenlijk van het geheel. Krijg je niet met jaloezie te maken? Is het niet moeilijk om de uiting van je liefdesgevoelens in toom te houden?

Overigens vind ik het woord partner gevoelsmatig een te min woord voor iemand die zo veel voor je betekent maar je gewone partner niet is.

[B.Engel]

Misschien wordt mijn reactie me wel ingegeven door gebrek aan kennis van deze materie hoor, dus neem me maar niets kwalijk, maar de term ritueel komt op mij toch enigszins geforceerd over n.l. als een een soort van hulpmiddel om de wederzijdse spontaniteit, die toch iets afneemt na een ietwat langere relatie, weer wat op te krikken, of heb ik het mis?, m.a.w impliceert het veel meer?,  strekt het misschien veel verder?

Rituelen zijn een 'natuurlijk' onderdeel van mijn leven. Ik doe meestal met volle of nieuwe maan een ritueel en verder heb ik een groepje mensen om me heen met wie ik af en toe rituele projecten tussendoor doe. Ik zet rituelen in voor vele doeleinden in mijn leven. Voor mijn partner zijn rituelen 'toevallig' ook een onderdeel van het dagelijks leven. Het is voor ons heel natuurlijk om ook samen af en toe rituelen te doen. Hierdoor is er weinig geforceerds aan, we zijn er beide zo aan gewend. We zijn er toch al mee bezig en af en toe zetten we het in voor onze relatie. Net zoals je soms een romantisch dinertje plant, terwijl je al gewend bent om samen te eten. Maar ik besef erg goed dat onze gezamenlijke hobby niet veel voor komt. Ik ben er wel heel blij mee.

Mijn ervaring is dat deze 'zwaardere' rituelen, want dat zijn het wel, een diepe impact hebben op ons samen zijn. Ons dagelijks leven verandert er door en dat maakt het ook interessant. Werken met Malkuth samen had onder meer als gevolg dat je moet dealen met je aardse karma, ellende uit het verleden komt weer boven, alsof je de grond omploegt en de lijken weer boven krijgt. Verder is opruimen en klussen in eigen huis en tuin een zeer aards, maar ook verfrissende uitwerking van Malkuth. We hebben beiden een andere baan gekregen en we zijn veel bezig gewest met verweken en uitrusten en zorgen voor onze lichamelijke conditie en gezondheid.

Bedoel je "rituelen" met je "magische partner" en gewone partner? Als je een magische partner bedoelt die je gewone partner niet is lijkt het me dat je van zo iemand bent gaat houden en sexuele magie bijvoorbeeld een uitdagend bespreekpunt wordt als je magische partner ook een andere vrouw als geliefde heeft.

Wat bij een magische partner die je partner niet is mogelijk ook speelt; als je van iemands innerlijk houdt dan hou je bijna automatisch ook van diens uiterlijk, maakt niet uit hoe hij eruit ziet, dus eigenlijk van het geheel. Krijg je niet met jaloezie te maken? Is het niet moeilijk om de uiting van je liefdesgevoelens in toom te houden?

Overigens vind ik het woord partner gevoelsmatig een te min woord voor iemand die zo veel voor je betekent maar je gewone partner niet is.

Nog 2 aanvullende vragen voor jou en in het algemeen aan iedereen.

Je schreef eens:

"Bestaat 'liefde'? Heeft geld 'waarde'? Of zijn dat collectieve illusies? Als ik ervaar dat ik volledig ingenomen ben door een ander wezen of als ik een brood afreken bij de bakker, twijfel ik niet aan deze concepten. Maar op andere momenten ga ik er bij stilstaan en analyseren of mijn 'waarheid' wel zo solide is."

Hoe komt het dat je gaat stilstaan en analyseren of liefde nog een waarheid is of een illusie geworden?

Iets anders waar het voorgaande een beetje mee te maken heeft. Er zijn mensen die met kracht beweren over sexuele magie:

Dat je het niet te vaak moet gebruiken, maar wat is niet te vaak?

Dat je het alleen moet doen met iemand van wie je houdt in een liefdesrelatie, die je al wat langer kent en waarmee je ook al normaal de liefde bedrijft. Ware dit niet het geval dan zou het gevaarlijk zijn.

Waarom men deze 2 dingen beweert geeft men niet aan, ik kan er wel verklaringen bij bedenken maar ik zou graag weten wat jij (en anderen) daarover denken (als ik het goed heb, heb je de indruk gewekt dat je ervaring zou hebben met sexuele magie).

[affrill]

Hoe komt het dat je gaat stilstaan en analyseren of liefde nog een waarheid is of een illusie geworden?

Als je er aan gaat twijfelen, mensen die ergens aan twijfelen beginnen vaak te filosoferen.

Ja, geld willen de varkens zelfs niet vreten, maar toch kun je er leuke dingen mee doen.

Citaat catweazle: Je zou het zo kunnen zien dat dogma's er vaak zijn voor het welzijn en in stand houden van veel mensen die zelf niet zo diep willen of kunnen nadenken

Inderdaad of lijden aan een vorm van geestelijke luiheid.