na de dood

[Astaroth]

In een hoop religies wordt er beweerd dat zelfmoord een zonde is, en dat je daarom niet in de hemel zal komen.
Nu geloof ik niet in een hemel of hel, maar ik vraag me af of deze gedachte toch ergens op gebaseerd zou zijn.

Als ik zelfmoord zou plegen, zou ik dan ergens anders terecht komen dan wanneer ik op een natuurlijke dood sterf? Of is er geen onderscheid voor mijn geest. Als ik mijn lichaam verlaat als ik uittreed en niet meer terug ga, is het in feite ook zelfmoord.
Maar zouden er dan deuren dicht gaan voor me? Of zouden er juist anderen voor in de plek geopend worden?

Even voor de duidelijkheid: ik heb absoluut geen zelfmoord neigingen, en ben niet depressief ofzo. Deze kwestie vind ik alleen erg interessant om eens meer over te horen.

vr.gr. Astaroth

[Sunniva]

 merry meet astharot
 
wat een diepgang maar ik moet toegeven dat ik er ook weleens over nagedacht hebt , nu geloof ik ook niet in een hemel en een hel maar wel in reincarnatie , en daar zijn verschillende meningen over , je hebt het new age die geloven in karma dus oorzaak en gevolg met andere woorden dat als je in dit leven bv. zelfmoord pleegt je in het volgend leven er voor moet boeten, hekserij/wicca geloven dat je ziel in elk leven leert en niet dat je in een volgend leven moet boeten voor wat je in je vorige leven heb gedaan, er is geen aantoonbaar goed of kwaad alles kan een schaduwzijde hebben. ik zelf denk dat alles afhangt van het totaalplaatje , bv de omstandigheden en waarom je het zou doen je kan nooit zeggen het is verkeerd want dan zou euthanasie ook verkeerd zijn daar teken je ook voor je eigen dood dus ook zelfmoord maar ik vindt wel dat euthanasie goed kan zijn!!

bb Sunniva

[Tovam]

-Ik denk dat zelfmoord plegen hetzelfde is als een moord op iemand plegen
Je beneemt iemand de kansen op hetgene waar ie voor voorbestemd was, en dat lijkt me een erg iets (als je in je lot gelooft, ten minste)

-Maar het lijkt me dat de bedoeling nog altijd veel zwaarder weegt dan de daden
Dan zou je hele leven ( vrijwillig) in een kamertje zitten zonder contact met anderen erger zijn dan zelfmoord plegen omdat je iemands bevelen niet wilt opvolgen ...

Ik zeg twee van mijn meningen hierover, en ik spreek mezelf nu al tegen  

Wel, volgens mij hangt het allemaal af waarin je gelooft, en nog meer waarin je vertrouwd

[Genetrix]

Mja...wel een fascinerend onderwerp.
Zelfmoord wordt niet in elke cultuur als een zonde beschouwd. Bij sommige is het onder bepaalde omstandigheden zelfs 'eervol'.
Dat het binnen de westerse cultuur vooral taboe is, komt vermoed ik doordat het tegennatuurlijk is; dat is instinctief voor veel mensen 'de goden verzoeken'. Maarja...daarnaast worden inmiddels babies kunstmatig verwekt, mensen kunstmatig gekloond of kunstmatig in leven gehouden...
Mensen die zelfmoord plegen worden vaak als lafaards gelabelled. Ik denk dat het toch behoorlijk wat lef vergt om het uiteindelijk ook uit te voeren. Dan over lotsbestemming gesproken...was hun uiteindelijke bestemming dan iets wat ze niet gehaald hebben...of was de daad hun bestemming?

[Deceipher]

Je kan zelfmoord op verschillende manieren opvatten, denk ik. Zelfmoord voor een hoger doel, of zelfmoord omdat je alles niet meer ziet zitten. Religies kijken hier inderdaad verschillend tegenaan. Denk bijvoorbeeld aan de suicidale terroristen, die zichzelf opblazen in naam van hun religie, dit zou dan moeten volgens hun religie. In andere woorden, voor hun is het een eervolle dood. Terwijl binnen het satanisme zelfmoord als zwak beschouwd wordt, en het bepaald niet eervol is.

Deceipher

[Astaroth]

bedankt voor jullie reacties alvast.

ik denk dat de traitioneele manier van zelfmoord(gun, trein, flat etc.) inderdaad besproken kan worden als laf ofjuist een knap staaltje moed. of het nu om religieuze overweging is of uit depressie.
Maar als je uit het leven stapt door niet meer terug te keren naar je lichaam, als je bent uitgetreden? Dan volg je dus niet je uitgetippelde pad wat je hier op aarde moet volgen. Je doorbreekt een cyclus. Of juist niet, het kan ook de bedoeling zijn voor diegene die dat doet.  
misschien zit ik te veel te filosoferen, Wat Als....., maar goed leuk dat jullie met me mee gedacht hebben.

vr.gr. Astaroth

[Genetrix]

Maar als je uit het leven stapt door niet meer terug te keren naar je lichaam, als je bent uitgetreden? Dan volg je dus niet je uitgetippelde pad wat je hier op aarde moet volgen. Je doorbreekt een cyclus. Of juist niet, het kan ook de bedoeling zijn voor diegene die dat doet.  

Er zijn opvattingen dat dit juist het geval is bij mensen in een comateuze toestand. Sommigen 'keren terug', sommigen blijven erin. Misschien kiest die laatste groep er wel voor om niet meer echt fysiek te leven.
Is er een uitgestippeld pad waarvan je niet ongestraft kunt wijken? In mijn oren klinkt dat als een middeleeuwse opvatting: 'den mensch zal zich naar zijn lot schikken.' Wat ons uit de middeleeuwen sleepte was juist het geloof en de wil om je eigen lotsbestemmig te beïnvloeden.

[Nsein]

Ik zie zelfmoord als een optie die je in je leven kunt nemen. We bepalen zelf of we willen leven of niet in sommige gevallen wel niet bvb wanneer euthanasie word uitgevoerd door familie. Maar dat je dan naar hel of hemel gaat geloof ik ook niet. Mja kzou zeggen probeer het es dan zul je zien waar je beland   Misschien is zelfmoord als een soort maatschappelijk selectiesysteem (survival of the fittest/satanisme). Mensen met afwijkingen in hersenen bvb. schizofrenie of depressie enzo zijn een belangrijke doelgroep voor suÏcide. Mja je kan et van alle kanten bekijken. en je kan er oneidig ver in gaan tot je er verslaafd aan word en misschien gedreven wordt het zelf es uit te proberen :p

[Astaroth]

nou ik zat eigenlijk niet te springen om het uit te proberen. Maar ik filosofeer graag over dingen waar geen concreet antwoord op mogelijk is. En filosoferen is altijd leuker als je het met meerdere mensen doet. Op een dag zal ik het weten, maar ik filosofeer nu liever nog vrolijk verder.
groet Astaroth

[Astaroth]

Genetrix, ik geloof niet dat je een strikt pad te volgen hebt en dat als je er vanaf wijkt je gestrafd zal worden.
Wat ik wel geloof is dat we met een doel hier op aarde zijn.
Voor de meeste mensen is het leven idd uitgestippeld.
Geboorte, leren, werken, dood. Nu is het je vrije wil om hier vanaf te wijken door op zoek te gaan naar een betere/andere invulling van je leven te gaan.
Maar het is de mogelijkheid dat het de bedoeling was dat je dat zou doen.Ondanks de vrije wil.
Vrije wil betekend dat er keuzes zijn. Wat niet wil zeggen dat er goede of slechte keuzes zijn.
Kun je uberhaupt wel een keuze maken die niet de "bedoeling"was? Als er geen bedoeling is waarom zou het dan gebeuren, waarom zou actie reactie hebben als het resultaat toch niet uitmaakt?

ik zit hier een hoop te denken en hoop dat je mijn gedachtenlijn kunt volgen. ben benieuwd naar je reactie.
vr.gr. Astaroth

[Genetrix]

Als je het hebt over een doel en een bedoeling dan is er eigenlijk sprake van een 'hogere wil'. Die Wil bepaalt dan of keuzes die je maakt goed of slecht zijn (volgens je te volgen pad).
Als je die Wil nu eens uitgumt.... Keuzes die mensen maken zijn dan tamelijk willekeurig. Keuzes en vrije wil zijn een illusie; de mens gaat tot zijn eigen begrenzing. Willekeurige keuzes hebben inderdaad een willekeurig resultaat als gevolg, maar daarom is deze niet minder (on)belangrijk. Waar willekeur aanwezig kan zijn; daar is leven.

[Morpheus]

Persoonlijk beschouw ik dood op een manier als de natuurlijke toestand van bewustzijn van mijn identiteit en is dit leven er een voorbereiding/aanvulling op.  Binnen de ervaring van deze fysische wereld in een sterfelijk lichaam zijn er verschillende toestanden van bewustzijn die de sluier lichten van een niet-fysisch georiënteerd bestaan: dromen, slaap, verbeelding, astraal dromen, meditatie ...
In een meer microscopisch perspectief bestaat elk tijdsmoment binnen de fysische werkelijkheid uit een aaneenschakeling van niet-tijdsgebonden dode momenten die we met onze zintuigen niet bewust opmerken.

Ik geloof niet in dood als een onvrijwillige gebeurtenis die iemand plots overvalt.  Het is een besliste keuze waarbij een identiteit in al zijn veelzijdigheid de beslissing neemt de focus te leggen op een niet-fysische werkelijkheid - wat die ook moge inhouden.  De manier waarop mag ieder -bewust of onbewust - voor zich uitmaken maar vanuit een nietstijdgebonden perspectief kan ik me moeilijk voorstellen dat het moment en de omstandigheden van dood of dat van geboorte, ooit toevallig is.

Occult gezien is zelfmoord redelijk nutteloos als je rekening houdt met concepten zoals karma, reïncarnatie en Hoger Zelf(bewustzijn).

Wie ben ik om een oordeel te vellen over iemand die zelfmoord wil plegen?  Als dit is wat iemand wil dan kan ik dit aanvaarden, zelfs respecteren.  Tenslotte is het menselijke overlevingsinstinct niet iets dat snel overwonnen is.

ps: Een zekere aanrader i.v.m. het bestaan na de dood blijft nog steeds het Tibetaanse boek der doden.

[Astaroth]

Zelfmoord kun je ook op verschillende manieren interpreteren.
Je kunt uit het leven stappen omdat je depressief bent of geestelijk onstabiel, maar je kunt ook uit het leven stappen door simpel weg niet meer terug te keren na een uittreding.

Occult gezien denk ik niet dat het laatste als een zwak beschouwd kan worden. Het is dan een bewuste keuze verder te gaan op je spiritueele pad.

vr.gr. Astaroth

[blackjewel]

ik denk dat zelfmoord egoistisch is,omdat je mensen die van je houden in de steek laat,ik denk niet dat er een deur voor je dichtgaat,omdat vele andere mesnen dan ook ergens anders zouden belanden,omdat er ook veel moorden plegen denk hiebij vooral aan oorlogen enz.
maar dit is mijn mening,en tot hoeverre weet je of er wel wat is na de dood.

met vr.gr blackjewel

[Astaroth]

Het gaat hier niet over zelfmoord opzich. Het boeit niet of het egoistisch zou zijn. Ik denk zelfs dat iedere magier een hoog gehalte van egoisme moet hebben. Anders komt hij/ zij niet verder. dan blijf je steken in het helpen van mensen. Egoisme helpt je om verder te komen met jezelf. Zodat je keuzes durft te maken die belangrijk zijn voor jou, ookal schaden ze je medemens.

Stel dat je besluit niet meer terug te keren naar je lichaam, omdat de behoefte hiertoe weg is, omdat je verder kunt gaan. Waarom zou je je dan afvragen hoe de mensen die je achterlaat zich hierbij voelen? Ze volgen vanzelf......

Nogmaals, het gaat hier niet om de vraag of zelfmoord goed of slecht is. Of om redenen om zelfmoord te plegen. Het is een discussie over actie en reactie.

vr.gr. Astaroth